தாய்நிலம் – திரைப்பட விமர்சனம்

 

போர் மற்றும் அதனால் ஏற்படும் இடம்பெயர்வு பற்றி ஒரு தந்தை–மகள் உறவின் வழியாக சொல்லியிருக்கும் படம் ‘தாய்நிலம்’. சொந்த மண்ணை விட்டு வெளியேற வேண்டிய சூழ்நிலையில், தனது மகளுடன் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் ஒரு தந்தையின் பயணமே படத்தின் மையக்கதை. பெரிய அளவிலான அரசியல் விவாதங்களுக்குள் செல்லாமல், அந்த சூழலில் ஒரு குடும்பம் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளை படம் முன்வைக்கிறது.

மகளின் எதிர்காலம் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக தந்தை சந்திக்கும் சிரமங்களும், அதற்காக அவர் எடுக்கும் முயற்சிகளும் கதையின் முக்கியமான பகுதிகளாக இருக்கின்றன. குறிப்பாக தந்தை–மகள் இருவருக்கும் இடையிலான பாசமும், ஒருவரை ஒருவர் நம்பி அவர்கள் பயணிக்கும் தருணங்களும் படத்துடன் நம்மை இணைக்கின்றன. சில காட்சிகள் இயல்பாகவே மனதில் பதிகின்றன.

அமர் ராமச்சந்திரன் தனது கதாபாத்திரத்திற்கு பொருத்தமான நடிப்பை கொடுத்திருக்கிறார். வெளிப்படையாக அதிகம் பேசாமல், தனது கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை முகபாவனைகள் மூலமாக வெளிப்படுத்தும் காட்சிகள் சிறப்பாக இருக்கின்றன. மகளாக நடித்திருக்கும் நேஹா அமரும் இயல்பான நடிப்பை கொடுத்துள்ளார். இருவருக்கும் இடையிலான காட்சிகள்தான் படத்தின் முக்கியமான பலமாக இருக்கிறது.

இயக்குநர் அபிலாஷ் ஜி. தேவன் கதையை பரபரப்பாக நகர்த்துவதைவிட, கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து படத்தை நகர்த்தியிருக்கிறார். இதனால் படத்தின் சில பகுதிகள் மெதுவாக நகர்கின்றன. ஆனால் அதே நேரத்தில், கதையின் சூழ்நிலையை உணர்ந்து பார்க்கும்போது அந்த மெதுவான அணுகுமுறை படத்திற்கு பொருத்தமாகவும் இருக்கிறது. ஒளிப்பதிவும் இசையும் படத்தின் உணர்வுக்கு தேவையான ஆதரவை வழங்குகின்றன.

மொத்தத்தில், ‘தாய்நிலம்’ என்பது ஒரு குடும்பத்தின் கதையை வைத்து போர் மற்றும் இடம்பெயர்வின் தாக்கத்தை சொல்லும் படம். வேகமான திரைக்கதை மற்றும் வழக்கமான கமர்ஷியல் அம்சங்களை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு சில இடங்கள் மெதுவாகத் தோன்றலாம். ஆனால் தந்தை–மகள் உறவை மையமாக வைத்து ஒரு அழுத்தமான கதையை பார்க்க விரும்புபவர்களுக்கு இந்தப் படம் நிச்சயம் ஒரு அனுபவத்தைத் தரும்.

ரேட்டிங்: 3.5/5